BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Grodzieńska cerkiew św. św. Borysa i Gleba na Kołoży, z drugiej połowy XII stulecia, położona jest nad wysokim brzegiem Niemna, niedaleko góry Zamkowej i Starego Zamku.
Jest to jedna z najstarszych, zachowanych prawosławnych świątyń w Europie północnej.
Skąd nazwa Kołoża?
Otóż w 1406 roku książę Witold po zwycięskiej wyprawie na Psków, uprowadził z pskowskiego przedmieścia Kołoża kilka tysięcy jeńców i osadził ich w Grodnie. Jeńcy osiedlili się wokół cerkwi św. św. Borysa i Gleba nazywając nowe osiedle Kołoża. Od XVI wieku nazwa ta oficjalnie występuje w dokumentach.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Teatr Tyzenhauza.
Został założony prawdopodobnie 30 kwietnia 1769 roku.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego działał tutaj Teatr im. Elizy Orzeszkowej. Po II wojnie światowej budynek zajęła scena Teatru Dramatycznego a od 1984r. mieści się tutaj siedziba grodzieńskiego Teatru Lalek.

BIAŁORUŚ.

GRODNO.
Katedralna cerkiew p.w. Pokrowy M.B. / Opieki Matki Bożej /, zbudowana w 1907 r. na pamiątkę poległym żołnierzom garnizonu Grodna, w wojnie rosyjsko-japońskiej w roku 1904/5.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Kościół Zwiastowania NMP i klasztor sióstr brygidek z 1642 r.
Kościół ma jedną nawę i półkoliście zamknięte prezbiterium. Na fasadę są dwie wieżyczki. Wieże zdobią kute krzyże ozdobione promieniami słonecznymi. Wnętrze sklepione kolebkowo z lunetami. W murze znajdują się wczesnobarokowe portale.
Klasztor ma dwa piętra i trzy skrzydła.
Całość otacza mur obronny z 1 połowy XVII wieku z dwiema basztami / dawniej były cztery w każdym narożu /. Zachowały się trzy z czterech barokowych bram klasztornych.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Komplex sportowy *NIEMEN*.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Wieża Pożarnicza z 1901 r.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Nowy Zamek − nowy pałac królewski, wzniesiony w latach 1734-1751 za czasów panowania Augusta III, jako letnia rezydencja królów Polski i wielkich książąt litewskich.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Po lewej: Bazylika katedralna św. Franciszka Ksawerego.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Cerkiew unicka pod wezwaniem Narodzenia Bogarodzicy i klasztor bazylianek - zbudowano w 1 połowie XVIII wieku.
Bazylianki w tym miejscu, przy wcześniej istniejącej tu cerkwi pod wezwaniem NMP, zostały osadzone w drewnianym klasztorze w roku 1633. Cerkiew została spalona przez wojska moskiewskie w 1654 roku.
Dziś istniejąca barokowa cerkiew, z dwoma wieżami i kopułą, została zbudowana w 1720 roku. Do niej w roku 1751, dobudowano dwupiętrowy klasztor w kształcie litery "L".

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Dolina Szwajcarska. Dziś Park Żylibera.
Prawobrzeżny dopływ Niemna, rzeczka Gorodniczanka - przepływająca przez miasto.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Bazylika katedralna św. Franciszka Ksawerego – pierwotnie kościół jezuitów, od 1782 r. fara, od 1991r. katedra.
Fundatorem kościoła był Stefan Batory, który u schyłku swego życia sprowadził jezuitów do Grodna. Stosowny zapis znalazł się w testamencie monarchy sporządzonym w Niepołomicach w 1585 r.. Kościół poświęcono dopiero w 1705 r.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Widok zimowy na miasto i rzekę Niemen.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Memorialny kompleks poświęcony żołnierzom - pogranicznikom poległym w czsie Wielkiej Ojczyżnianej Wojny.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Plac Radziecki nocą.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
Widok na Stary i Nowy Zamek.

Stary Zamek – zamek królewski, miejsce sejmów walnych I Rzeczypospolitej.
Pierwszy obiekt obronny postawili książęta ruscy w XI wieku. W XIII wieku Grodno przeszło we władanie Litwy, od początku następnego stulecia stało się celem częstych ataków Krzyżaków. W 1391 roku zamek stał się jedną z głównych siedzib Witolda, który w roku 1398 wybudował gotycki, murowany zamek z pięcioma basztami. Obiekt ten w głównym zrębie zachował się do dnia dzisiejszego.
Nowy Zamek − nowy pałac królewski, wzniesiony w latach 1734-1751 za czasów panowania Augusta III, jako letnia rezydencja królów Polski i wielkich książąt litewskich.

BIAŁORUŚ .

GRODNO.
2008. Widok na historyczne centrum miasta i Plac Radziecki.

Grodno – miasto obwodowe na Białorusi, nad Niemnem, w pobliżu granicy z Polską, 328 000 mieszkańców , w obwodzie Polacy stanowią 24,8% populacji.
Grodno – wzmiankowane po raz pierwszy w 1128, w ruskiej kronice "Powieść minionych lat" jako miejsce, którym władał książę Wsiewłod.